Książki

[niestwierdzona] 

Na pierwszy rzut oka to tomik poezji,
ale to tylko pozory.

Otwierając książkę wchodzimy w świat bliżej nieokreślonego gatunku literackiego.
Krótkie teksty, minimalistyczna forma, kilka wyrazów, które mówią tak wiele zarówno o otaczającym nas świecie jak i tym, co siedzi w każdym z nas.

Treść, która wzbudza smutek, by zaraz potem rozbawić do łez. Rymy częstochowskie na przemian z dłuższymi przemyśleniami.

Podzielona na trzy części : o życiu, z życia i dla życia. 69 stron, które warto przeczytać.

Książka nie jest już dostępna w wersji papierowej i nie jest planowany jej dodruk. Pisząc na maila możliwe jest otrzymanie książki w wersji PDF po wpłaceniu dowolnej kwoty na rzecz jakiejkolwiek fundacji wspierającej ludzi, zwierzęta czy naturę.

PRZECZYTAJ FRAGMENT
Piotr Janicki, pisarz

"Śmiałem się w kilku miejscach. Lubię się śmiać przy wierszach, a najlepsze wydają mi się te uczuciowe, pisane prostym, żywym językiem”. 

Karolina, elf

„Jestem zachwycona twoją książką. Forma, w jakiej została napisana jest przyjemna i pozwala to skupić się na wszystkim jeszcze bardziej. Odniosłam wrażenie, że tematy poruszane przez ciebie są bardzo intymne. Czułam jakbyś dzieliła się ze mną cząstką ciebie, która na co dzień jest głęboko ukryta. Odsłanianie siebie i tego, co ma się w środku nigdy nie jest łatwe, a ty miałaś odwagę to zrobić. Zaskoczyło mnie w jaki niesamowity sposób potrafisz opisać to, co czujesz, co widzisz, co jest wokół ciebie. Czytając twoją książkę czułam się inaczej niż każdego dnia.” 

Iga, nastolatka

„Zakochałam się w Twojej szczerości, wywołuje to u mnie wiele emocji i przemyśleń. Takich twórczych ludzi potrzebuje świat!”. 

Maciej, filozof

„Atoreparacja. Chaotyczny tekst jak emocjonalne notatki i przemyślenia nastolatki otwierającej rozdział życia pod tytułem Kobieta. (duża litera nie jest przypadkowa)” 

Klaudia, filolog

„Dla mnie to miód na serce polonistyczne, żadne banalności, ciekawy sposób pozbierania i przedstawienia myśli i dziękuję Ci za to”. 

Ktoś, nieznany autorce

"Jak na tego rodzaju specyficzną literaturę podoba mi się. Poeta rzeczywiście miał dużo myśli niezrozumiałych dla mnie, ale ogólnie odbieram to pisanie jako utalentowane i bardzo osobiste”.

Patryk, brat autorki

„Moim zdaniem faceci nie do końca skumają o co tu chodzi, za trudne to dla nich, bo nie potrafią rozmawiać i opisywać uczuć i emocji, czy stanów z nimi związanych tak dobrze jak kobiety. Choć pewnie artyści będą mieli większą swobodę i nosa do rozkminy na temat "co poeta miał na myśli". Kobiety o wiele bardziej się w tej strukturze odnajdą, szczególnie te wrażliwsze, a takich na pewno nie brakuje. Panowie są z natury raczej racjonalistami twardo stąpającymi po ziemi i dlatego będą mieli z tym tekstem trudność (nawet przyszło mi teraz na myśl, że bardziej skupią się na ilustracjach, o ile te się pojawią:). Myślę, że pokazałaś trochę Swojego wnętrza, choć pewnie tylko jakąś jego część.”